Interview Pieter Lalleman: Mensen de rode draad van de Bijbel leren kennen

Pieter Lalleman werkte 25 jaar in Engeland als docent en predikant. Nu hij in Nederland met vervroegd pensioen is, wil hij niet stil blijven zitten. Schrijven en lesgeven over de Bijbel hebben zijn hart.

In 2000 werd hij benoemd aan Spurgeon’s College in Engeland. Zelf werkte hij daar als nieuwtestamenticus en zijn vrouw Hetty als oudtestementica. Later kwam daar voor hem de functie van academic dean (een soort hoofd onderwijs) bij. Zowel het lesgeven als de regelkant – roosters maken bijvoorbeeld – sprak hem aan. ‘Je mag predikanten opleiden, maar ook mensen die gewoon interesse hebben in theologie. Die kunnen op veel verschillende niveaus uitstromen. Je kunt dus iedereen iets meegeven of ze nu één jaar of langer studeren. Ik heb dat met veel plezier gedaan.’
Tegelijkertijd blijft er een cultuurverschil, ook na ruim twee decennia. ‘Engelsen zetten als iets niet werkt een bordje met ‘out of order’ neer en laten het dan. Wij Nederlanders zijn toch meer aanpakkers. We zijn dus voor ons gevoel nooit echt Engels geworden.’

De Bijbelcursus via Zoom

Een terugkeer naar Nederland – ook vanwege hun dochter en kleinkinderen hier – lag dus voor de hand. Aangezien zijn vrouw iets ouder is, besloot Pieter tot een vervroegd pensioen. Behoefte om te stoppen met werken, had hij echter niet. Door contact met het Evangelisch College ontdekte hij dat zijn inzet als docent aan de Bijbelcursus goed gebruikt kon worden. Inmiddels geeft hij les in Oude én Nieuwe Testament. Er is zelfs een groep die hij bedient via Zoom. ‘Dat leek mij niet ideaal, maar ik begreep dat er een groep studenten is die anders de lessen niet kan volgen. Het is dus van belang om ook online aanwezig te zijn. Laat mij dat dan maar doen!’

Pieter vindt het mooi om maandelijks twee lessen voor te bereiden. Het lesgeven bevalt goed. ‘Ik hoef maar weinig te corrigeren. Er komt goede inbreng vanuit de groepen. Hun vragen zijn zinvol, evenals hun aanvullingen op wat ik te zeggen heb. De groepen hebben een fijne omvang en de studenten zijn geïnteresseerd.’ Op de vraag waarom je de Bijbelcursus zou willen volgen, geeft Pieter aan: ‘Het is een zinnige manier om de Bijbel door te werken op systematische wijze. Je maakt daarbij gebruik van doordacht lesmateriaal. Met hulp van goede docenten leer je om de hele Bijbel te lezen.’

Voor jonge mensen met interesse in het geloof is een los boekje heel geschikt om ‘the big picture’ van de Bijbel mee te geven.

Een andere manier om zich te blijven inzetten, vindt Pieter in het schrijven van boeken. Onlangs verscheen in de Kringserie van Jongbloed Media ‘De rode draad door het Nieuwe Testament’. Dit is een eerste deeltje (later dit jaar komt deel 2 uit), waarin Pieter op hoofdlijnen schetst hoe het Nieuwe Testament in elkaar steekt. Het voert samenvattend langs de Evangeliën en Handelingen, met weetjes en vragen, en in elk hoofdstuk een verdiepende uitwerking van een Bijbelgedeelte. ‘Het is vrij basaal allemaal, maar ik hoor steeds vaker dat jonge mensen zomaar de kerk binnenlopen met interesse in het geloof. Zo’n boekje is dan heel geschikt om ze ‘the big picture’ van de Bijbel mee te geven.’

Een contrast tussen Adam en Jezus

Eén van zijn doelen voor 2026 is om een vervolg te schrijven op zijn boek ‘De verborgen eenheid van de Bijbel’ uit 2018. Daarin laat Pieter zien hoe het Nieuwe Testament teruggrijpt op het Oude Testament. ‘Ik heb over dat eerste boek ook een serie gemaakt voor Family7, maar er is nog zoveel meer materiaal. Ik populariseer wat anderen hebben gevonden. Bijvoorbeeld door commentaren en wetenschappelijke artikelen in het Engels of Duits te gebruiken. Zo vertaal ik wat voor anderen niet goed toegankelijk is.
In het eerste deel heb ik bijvoorbeeld laten zien wat de waarschijnlijke reden is dat Matteüs het geslachtsregister van Jezus vroeg in het evangelie plaatst, terwijl dat in Lucas pas later is. Dat lijkt een rare plaats, maar bij Lucas eindigt het geslachtsregister bij Adam. Waarschijnlijk heeft hij een contrast willen schetsen tussen Adam, die het er niet zo goed vanaf bracht allemaal, en Jezus, die in de direct volgende passage de verzoeking in de woestijn wel doorstaat en trouw blijft aan God en zijn roeping. Dit soort ontdekkingen maken toch dat je zegt: de Bijbel is echt een heel goed boek!’