Menu

Saskia de Jong-Rijke - oud student Bachelor Theologie

Kopafbeelding

Door mijn studie leerde ik niet alleen meer over God, maar ook over mijzelf. Ik kon dus toch leren, niet in mijn dromen, maar echt.

Van spinazie-academie - via de ETA - tot universiteit

Starend naar de punt van mijn schoenen luisterde ik naar wat de conrector van de middelbare school tegen mijn ouders zei: ‘Dit meisje kan niet zo goed leren, laten we haar maar naar de huishoudschool sturen’. Ik hoopte op een groot gat in het groene tapijt (was de kleur toeval?) om eindeloos in weg te kunnen zinken. Ik had honger naar kennis, maar ging naar de huishoudschool, ook wel smalend de ‘spinazie-academie’ genoemd.

Deze keuze paste totaal niet bij mijn eigen toekomstbeeld. Ik wilde namelijk dominee worden. Wij speelden vroeger ook geen schooltje, maar op mijn verzoek kerkje! Mijn vriendin zat uren onder mijn gehoor in de gang terwijl ik het goede nieuws preekte en psalmen door het huis galmde. De pop die elke week minstens twee keer werd gedoopt, is inmiddels zalig verklaard. De kansel was een plek die mij als kind al fascineerde. Nadat de dienst op zondagmorgen afgelopen was, verstopte ik mij vaak in de kerk. Als iedereen de kerkzaal had verlaten, dan sloop ik de kansel op, liet mijn handen over de koude sloten van de kanselbijbel glijden en bladerde dromerig door het Oude en Nieuwe Testament.

Zoals een gedegen preek uit drie punten bestaat, zo waren er op dat moment drie hindernissen voor mij om theologie te kunnen studeren en ooit op deze plek te mogen staan. Ik was een meisje (bevond mij in bevindelijke kring), kon volgens zeggen niet goed leren en zat op de huishoudschool. Maar het verlangen om meer mensen dan alleen mijn vriendin en een aantal buurtkinderen met het evangelie te bereiken en te bemoedigen bleef.

De huishoudschool bracht mij allerlei aardse zaken bij met betrekking tot voeding, maar mijn ziel zocht naar geestelijk en theologisch voer. Ik voelde me een discipel, wilde Jezus volgen, maar zat ondertussen op school in het handwerklokaal te borduren.

Mijn droom leek verder weg dan ooit en ik vroeg mij wel eens af of God me vergeten was uit school te halen. Ik haalde mijn diploma, ging van school de verzorging in, trouwde, werd moeder, maar vergat mijn droom nooit. Jaren gingen voorbij en onverwachts was daar het moment dat mijn honger naar kennis nieuw leven werd ingeblazen.

Ik las een advertentie van de ETA, een theologische opleiding waar de mogelijkheid bestond om te kunnen deelnemen aan het hoger beroeps onderwijs ook zonder een HAVO diploma. Het aannamebeleid van de ETA is anders. Zij heeft er namelijk voor gekozen om niet overheidserkend te willen zijn en kan zich dus die vrijheid permitteren. Voor dromers zoals ik is dit een geweldige keuze! Na mijn aanmelding als theologiestudent waren er twee obstakels getackeld: ik was van harte welkom als vrouw en de spinazie-academie was voor de ETA geen onverteerbare kost.

Ik leerde, genoot, bloeide op en voelde me thuis bij de ETA. God was me niet vergeten. Door deze geweldige kans die de ETA mij bood, groeide mijn zelfvertrouwen en kwam de ETA met een mooi aanbod. Het is namelijk mogelijk om via de Christelijke Hogeschool Ede alsnog een overheidserkend diploma te halen. Wat een uitdaging, mijn droom kwam niet alleen bijna uit maar werd zelfs nog groter.

Door mijn studie leerde ik niet alleen meer over God, maar ook over mijzelf. Ik kon dus toch leren, niet in mijn dromen, maar echt. Het laatste obstakel ook getackeld, “ik leer dus ik kan”.

Inmiddels heb ik twee diploma’s op zak, Bachelor Theologie en ik ben bevoegd 2e graads docent Godsdienst Levensbeschouwing. Het is dan niet de kansel geworden maar een lessenaar, maar wel met dezelfde missie: de liefde van God delen. Het afstuderen heeft mij als cadeau een reis naar Rome opgeleverd, een geweldige afsluiting van een bijzonder en zinvol studietraject. Droom uitgekomen? Ja, maar er is meer. Sinds een aantal weken studeer ik aan de Universiteit Utrecht en volg daar de (pre) master Theologie en Geestelijke verzorging. En als ik door de stad loop richting collegezaal dan denk ik bij mezelf:  “Yes, I dit it”, van spinazie-academie tot universiteit!
“Be careful of what you dream, because it may come true”.